Op de pagina’s Opinie & analyse van De Standaard zijn steeds vaker stukken te lezen van volslagen onbekende auteurs. André Van Overbeke, Toon Timmermans, Martine Desmaele….. ze worden steevast “filosoof” genoemd gevolgd door “essayist”, “schrijver” of “auteur”. Geen verdere curricula. Het zijn in feite opgewaardeerde lezersbrieven die de redactionele framing kracht moeten bijzetten.
Maar de voorraad “filosofen” raakt op en de verkiezingen 2019 zijn nog ver. Daarom is De Standaard op zoek naar lieden die een potje kunnen schrijven over hoe amateuristisch de staatsboekhoudingen van Van Overtveldt en Muyters wel zijn, hoe leugenachtig de uitleg van minister Vandeput, naïef tevergeefs de maatregelen van Ben Weyts. Dat Jan Jambon een eersteklas kontdraaier is, Liesbeth Homans onbetrouwbaar, Francken polariserend en De Wever – o gruwel- een potentaat in wording.
Het is gebleken dat Geert Bourgeois als een “notaris” afschilderen niet pakt, dus daar moet de sollicitant(e) niet mee afkomen. Maar de stem van Zuhal Demir vergelijken met het ritselen van aluminiumpapier, dat kan wel.
Wie zich geroepen voelt…. Als uw schrijfsel maar enigszins in hun kraam past bevordert De Standaard u tot “filosoof en auteur”.
Tiens, lang geleden dat we nog een column zagen van Mia Doornaert. Misschien heeft ze De Standaard verlaten om ethische redenen, zoals Rik Torfs, nadat ze in de kolommen van “haar krant” breedvoerig werd gekapitteld over haar aanstelling tot voorzitter van het Vlaams Fonds voor de Letteren?
Oud Huis van Vertrouwen 