Door een stap opzij te zetten heeft generaal Frederik Vansina op de zere tenen getrapt van minister Alexander De Croo, die naast hem stond. Deze barstte uit in onbetamelijk godslasterlijk vloeken, wat voor een notoire atheïst niet ongebruikelijk is, wel nooit eerder gezien van die zachtaardige liberaal.
De aandachtige lezer vraagt zich nu af, 1° wat De Croo Junior daar deed aan de zijde van de luchtmachtgeneraal en 2° hoe hij aan die zere tenen gekomen is.
Als liberaal voelt hij zich spontaan aangetrokken tot alles wat blauw is, zelfs lichtblauw. In deze stormachtige uren mocht hij dan ook niet ontbreken aan de zijde van een blauwe medebroeder.
Zere tenen heeft De Croo opgelopen tijdens het jongste Lentetreffen van Open-VLD in het Provinciaal Domein Puyenbroeck. Alle waarschuwingen in de wind slaand – zoals gewoonlijk – weigerde Gwendolyn Rutten de uitgestoken hand van Alexander, sprong toch over de sloot en kwam met de hakken, jawel….
Dat zoiets onze Minister van Ontwikkelingssamenwerking moest overkomen. Steeds de hulpvaardigheid zelve, om lijdenden en onderdrukten bekommerd, tot het droeve lot van de Oeigoeren toe. Ondankbaarheid is de dochter van hoogmoed (Cervantes).
Of hoe Open VLD, ondanks haar stilte rond de F16-affaire, toch ook in de brokken deelt. Wij van De Ui moesten het weer uitbrengen.
Oud Huis van Vertrouwen 