Op de receptie na de voorstelling van de Michelingids 2018 liep ik een frisse dienster tegen het lijf. Met dienblad. En daarop enkele glazen cava. Cava vlekt niet, haastte ze zich en begon krachtig mijn hemd droog te deppen met haar servet. Ze trok me bij de hand een belendend lokaaltje in waar het grensoverschrijdend gedrag verderging. Daar bleek dat ze ook van West-Vlaanderen afkomstig was, hetgeen de ontstane spanning snel deed afnemen.
De Ui zou u met dit voorval niet lastig vallen, ware het niet dat de jongedame terloops wist te melden dat zij eveneens aan de catering had meegewerkt op het beruchte verjaardagsfeestje in het Antwerpse restaurant ’t Fornuis, alwaar burgemeester Bart De Wever, naar eigen zeggen, alleen een Cola Zero zou hebben genuttigd.
Niks van, aldus de ranke serveerster. Het was bocht van den Aldi. Rechttoe rechtaan met suikers en al. Da smaken die menschen toch nie ee meneire.
Waar ze niet had gewreven, voelde ik druppels cava naar beneden sijpelen. Terwijl we daar zo in zekere zin intiem samen waren, meende ze mij nog enkele pittige details te mogen toevertrouwen.
Het koppel dat elkaar zo innig had gezoend aan de voordeur is binnen blijven doorgaan met wederzijdse handtastelijkheden die, al dan niet gewenst, vele grenzen overschreden.
Antwerps- en Frans-sprekende mannen verbroederden en omhelsden elkaar, fluisterde de zwoel- en los-lippige dienstmaagd mij nog samenzweerderig toe.
Gelukkig slaagde de cineast van Apache er niet in mee naar binnen te glippen of niet alleen Wouter Van Besien, maar ook woordvoersters van RoSa, Ella, Furia, de Socialistische Vooruitziende Vrouwen, Payoke en andere middenveldorganisaties zouden moord en brand geschreeuwd hebben. In De Afspraak, alom geloofd voor objectiviteit, had Bart Schols stoelen moeten bijzetten.
Oud Huis van Vertrouwen 