Homeopathie+ (vervolg)

Apotheker André T., uit de streek van Ronse en, naar eigen zeggen, specialist in homeopathische bereidingen, reageerde op onze column over homeopathie (zie Homeopathie+).

Ter herinnering: een homeopathisch middel verkrijgt men door stapsgewijs een of meerdere werkzame stoffen 100 tot 1.000 keer met water of alcohol te verdunnen en te schudden. Het krachtig schudden zorgt voor “potentiëring”: de oorspronkelijke molecule is weg, maar laat een “afdruk” of “herinnering” in de vloeistof achter.

Het mengsel éénmaal door de geluidsbarrière jagen zou een product opleveren met een substantieel hogere kinetische energie. Poneert een studie van de John Hopkins University Baltimore (VS). Een revolutie in de wereld van de homeopathie.

Benevens het bezwaar dat dergelijk middel verschrikkelijk duur is, twijfelt André T. aan het bereikte resultaat. Men krijgt hier immers te maken met de wet van de afnemende meeropbrengst. Eerst zal, door het opdrijven van de snelheid, de potentiëring exponentieel stijgen, daarna steeds zwakker, om dan voorbij een bepaald punt weer te dalen. Verloren energie en kosten dus.

Eenvoudiger en zeker kostenefficiënter is – en hier spreek ik tegen mijn eigen winkel, schrijft apotheker André T. – het homeopathisch middel op de fiets mee te nemen en het over de 7 kasseistroken van de Ronde van Vlaanderen te laten dokkeren. De 19 kasseistroken tussen de Trouée d’ Arenberg en Roubaix zouden nog beter werken.

Wielertoeristen zullen graag bereid zijn, gratis of tegen een kleine vergoeding, hun steentje bij te dragen aan de verbetering van de volksgezondheid. Een in de apotheek gekocht middel dat het schudden over de Paddestraat heeft ondergaan of over de Carrefour de l’ Arbre heeft gedenderd, bezit een substantieel hoger genezingspotentieel.

Wij wilden onze lezers de tip van apotheker André T. niet onthouden. De Ui is hevig voorstander van minder complexiteit. Met enig voorbehoud evenwel. Immers, eenvoud is het kenmerk van het ware, maar het eenvoudige is daarom nog niet altijd waar. (Door ons vervolledigde lijfspreuk van Herman Boerhaave (1668-1738), Nederlands arts, scheikundige, botanicus en hoogleraar aan de Universiteit van Leiden)