Premier Michel kondigde het vrijdagavond aan in het VRT-journaal: “ik zal eerst een oorzitting houden met de prins”.
Het zijn heus niet alleen de West-Vlamingen die begrepen hebben dat de premier op die zitting Laurent eens goed bij de oren zal trekken. Flink de oren wassen, zeg maar. En dat we, na die “oorzitting”, van verdere sancties nooit nog iets zullen vernemen.
Het zou naïef zijn te geloven dat het koningskind geheel oor zal zijn voor de reprimande van het regeringshoofd. Zijn woorden, hoewel in goed verstaanbaar Frans, zullen het ene oor in gaan en het andere uit. Van in zijn jeugd al heeft Laurent geen oren gehad naar zedenpreken. Alleen als het over geld gaat, spitst hij de oren, uit vrees een oor te worden aangenaaid.
De prins voelt zich uitgerangeerd, gemarginaliseerd, tekortgedaan, vooral financieel. Maar dat zit deels tussen de oren, zoals ook een bierbuik deels tussen de oren zit.
Inleveren? Aan dat oor is hij doof. Wat denkt dat stelletje oorwurmen wel?
Moest de premier weten wat de prins allemaal over hem en zijn regering vertelt, zijn oren zouden tuiten.
Oud Huis van Vertrouwen 