De Belg van Somalische afkomst (!) die in Brussel drie militairen aanviel en door een van hen werd doodgeschoten, verbleef enkele weken in een psychiatrisch ziekenhuis. Dat heeft zijn advocaat, meester Norbert Demeulenaere verklaard aan de VRT. Zo schrijft De Standaard in haar uitgave van 29 augustus.
Zoals niemand begrijpt waarom deze dode een advocaat heeft, zo wist tot nu toe ook niemand dat Cyriel Verschaeve een advocaat heeft, en wel meester Romain Lachaert uit Stekene. Die verklaarde aan de VRT dat in april 1892 de toen 18-jarige Verschaeve enkele weken in het psychiatrische ziekenhuis van Beernem verbleef.
Chronische zwaarmoedigheid en sporadisch psychotische episoden met onlogische gedachtenpatronen, wanen en hallucinaties. Nu eens waande hij zich Richard Wagner dan weer Goethe. Een met medicatie beheersbare meervoudige persoonlijkheidsstoornis, luidde de diagnose.
Aldus meester Lachaert, verschoningsgronden aanvoerend voor de blinde adoratie die Verschaeve had voor het nazisme. De conclusie is duidelijk: Cyriel Verschaeve was geen collaborateur, maar een zieke.
Vooraleer dus de straatnaamborden los te beginnen vijzen of te overschilderen, is het goed de zaak van meerdere kanten te bekijken, zoals De Standaard ons voor toont.
Oud Huis van Vertrouwen 