Katholiek onderwijs op de vingers getikt door Rome

De steeds welgemutst uitziende directeur-generaal van het Katholiek Onderwijs wordt niet enkel door de N-VA de levieten gelezen, maar nu ook door Rome.

Vanuit het Vaticaan kreeg Lieven Boeve de stille wenk wat minder aan politiek te doen en de nadruk veel meer te leggen op geloofsbeleving eerder dan op geloofsonderricht. Eén mis per week zou een minimum moeten zijn. Rituelen hebben immers een niet te onderschatten invloed op jongeren. Ze wekken positieve emoties op, gevoelens van zelfwaarde en van verbondenheid met andere mensen. In deze vertechniseerde samenleving is de mis een vorm van omgaan met een mysterie dat elk begrip te boven gaat.

Nog explicieter dan de richtlijnen van de Guimardstraat vindt Rome o.a. dat er in elk klaslokaal een kruisbeeld hoort, het eerste lesuur begint met het nieuwe Onze Vader, in de rechterbovenhoek van het huiswerk de letters J.M.J. prijken. (Jezus Maria Jozef)

Voor wie niet vertrouwd is met canoniek recht: “een stille wenk” is de laagste in de hiërarchie van kerkelijke verbeteringsstraffen (ook censuren genoemd). Daarop volgen, in stijgende volgorde, de berisping, de boetedoening, het persoonlijk interdict en de excommunicatie.

Boeve zou dus best wat beter op zijn woorden letten en wat meer fiducie tentoonspreiden in streek- en partijgenote minister Hilde Crevits (CD&V). Zij zal er heus wel over waken dat haar Afdeling Kwalificaties en Curriculum de eindtermen breed en vaag genoeg formuleert om desnoods de veertiendaagse gang naar de biechtstoel opnieuw mogelijk te maken.