Wij zouden niet durven, maar Jan De Volder deed het op de opiniebladzijden van De Standaard: koning Filip fijntjes onder de neus wrijven dat hij beter zijn overgrootvader, Albert I, had geciteerd in zijn toespraak tijdens de herdenking 14-18 in Ieper.
Albert I was geen havik, maar een duif, ei zo na de geestelijke vader van Pax Christi Vlaanderen, die lang voor Vermandere doorzag dat “uldren dood tot niets ee geteld”. Aldus De Volder, die omstandig put uit de koninklijke archieven waar hij, als huisvriend, toegang toe heeft. Hij mag zich immers baron noemen, niet rechtstreeks zoals o.a. Jef Colruyt, maar indirect via zijn echtgenote, Hilde Kieboom.
Weinig kans dat Jan deze sneer naar een nazaat van de koning-soldaat zal moeten bekopen met de verbeurdverklaring van zijn adellijke titel. De Pauselijke Nuntiatuur in Brussel houdt hem een hand boven het hoofd.
Het artikel in De Standaard bevat ook zeer lezenwaardige inzichten en kanttekeningen waar De Ui helemaal achter staat. Dat de plechtigheid in Ieper bol stond van de heldenretoriek (“poppy-cultuur”, schrijft De Volder) maar dat enige kritiek op de toenmalige politieke en militaire beslissingsnemers wel op haar plaats zou geweest zijn.
Het spreken van Paus Benedictus XV er bij betrekken, vinden we dan weer minder terecht, bijzonder na het zwijgen van Paus Pius XII.
Al met al een originele kijk op deze honderdste verjaardag.
(Jan De Volder is voormalig redacteur van het christelijk opinieblad Tertio)
Oud Huis van Vertrouwen 