Dat koning Leopold II dictatoriale trekjes had, is algemeen geweten, maar hoe hij in 1905 bij de eerste steenlegging van de basiliek van Koekelberg het truweel hanteerde zonder enige bouwvergunning, dat weten slechts ingewijden. Een journalist van De Ui is daar één van.
Even in herinnering brengen dat de basiliek er gekomen is dank zij niet alleen de jarenlange collectes onder de gelovigen in alle kerken van België, maar in eerste instantie dank zij Leopold II, die het initiatief nam.
Zonder vergunning evenwel. Al die jaren een van de geheimen van de (machtige) anti-katholieke vleugel van de vrijmetselarij, komt dat nu pas aan het licht. Onder de regeringen Verhofstadt ontstond er een momentum om de kat de bel aan te binden, maar men vond het toen geraadzaam de katholieken niet tot het uiterste te jennen, de euthanasiewetgeving was al genoeg geweest, als trofee.
De Ui houdt het niet voor onmogelijk dat, in de nasleep van de schandalen rond de Brusselse graaicultuur, het deksel niet langer op de ketel gehouden kon worden. Bestuurders van de vzw “Les amis de la Basilique Nationale du Sacre-Coeur à Koekelberg, à Ganshoren lez Bruxelles » (opgericht in 1922) zouden decennia lang extravagante zitpenningen hebben opgestreken. Tot twee generaties na hun verscheiden toe.
Daar tegenover lijkt Jeroen Brouwers maar een kleine garnaal die, weer eens, de peaneut is
Oud Huis van Vertrouwen 